سر او يا در روى او بگوئيد . فرقش با غيبت اين است كه وقتى پشت سرش عيب او را مىگوئيد غيبت است اما يك وقت به صفت بدى كه ندارد پشت سر او مىگوئيد كه اين تهمت است . و اگر كسى را سرزنش و تعيير كنيد ، زخم زبان و به لسان عرب‌ها لُمَزَة گويند . اين حرف عوامانه كه در ميان مردم است به يكديگر مىگويند غيبت نكن مىگويد در او هست كه مىگويم ! اين حرف شيطانى است . عيب در او باشد و بگوئى غيبت است و سگ مىشوى و اگر خداى ناكرده چيزى را كه نداشته باشد بگوئى اين تهمت است . گناهش را مىدانى چيست ؟ انما يفترى الكذب الذين لايؤمنون بآيات‌الله و اولئك هم الكاذبون « 1 » قرآن شريف با يك تأكيد خاص خود مىفرمايد : آن كسانى كه تهمت به يكديگر مىزنند اينها حتماً مسلمان نيستند . امام صادق ( ع ) مىفرمايد : آن كسانى كه تهمت به يكديگر زدند در يك تل چرك و خون اينها را نگاه مىدارند . پنجاه هزار سال بايد روى اين تل چرك و خون بايستند حساب مردم تمام مىشود بعد از اين رسوائى او را به جهنم مىبرند . و متأسفانه در خانه‌هاى ما خيلى فراوان است و از نظر قانون تجسم عمل به شما بگويم در آن خانه‌اى

--> ( 1 ) سوره نحل آيه 105 ترجمه : دروغ را آن كس به خدا مىبندد كه ايمان به آيات خدا نياورد . و اين كافران البته خود مردمى دروغگويند .